Polska fotografia teatralna

wystawa

17
września 2017
8
października 2017

Cieszyn
(Park Pokoju),

Český Těšín
(Velká galerie Těšínského divadla)


Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego ▪ Warszawa, PL

Prace finalistów i uczestników II edycji Konkursu Fotografii Teatralnej, organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego


Część pierwsza – plenerowa – prezentowana jest od 17 września w Parku Pokoju w Cieszynie.  Uroczyste otwarcie 21 września 2017 o godz. 12.00. Od 3 października druga część wystawy gości w galerii teatru w Czeskim Cieszynie.

Na ekspozycję składają się fotografie zgłoszone do dwóch kategorii: teatralne zdjęcie sezonu oraz zestaw dokumentacyjny z premiery sezonu 2015/16. W Warszawie prezentowana była w  Galerii Plenerowej Łazienek Królewskich oraz w siedzibie Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego.

W wystawie wzięli udział: Monika Stolarska (laureatka w kategorii: teatralne zdjęcie sezonu), Bartek Warzecha (laureat w kategorii: zestaw dokumentacyjny z premiery), Natalia Kabanow, Przemek Krzakiewicz, Grzegorz Press, Albert Roca Macià, Maciej Rukasz, Tomasz Słupski, Monika Stolarska, Wojtek Szabelski, Tomasz Tyndyk, Bartek Warzecha, Aneta Wawrzoła, Dominik Werner, Maciej Zakrzewski (finaliści) oraz Dorota Awiorko, Łukasz Giza, Sebastian Góra, Łukasz Krysiewicz, Andrzej Michałowski, Tobiasz Papuczys, Agnieszka Pięta, Marcin Sarota, Michał Siarek, Dawid Stube, Anna Tomczyńska, Jakub Wittchen

Laureatów i finalistów wybrało jury w składzie: Dorota Buchwald, Magdalena Hueckel, Wojciech Nowicki, Krzysztof Pijarski, Tomasz Plata, Olivier Spillebout

Opieka artystyczna: Magdalena Hueckel

Projekt graficzny: Tomasz Kubaczyk / FOTO-GRAFIKA

 

Pobierz katalog wystawy [pdf]


Magdalena Hueckel

Fotografia to medium, które najpiękniej i najpełniej oddaje ducha teatru. Ukazuje niepowtarzalny moment, emocje, plastykę spektaklu – wszystko to, czego nie sposób wyrazić słowami. To za pomocą fotografii teatr chroni się przed swoją śmiertelnością. W milionach archiwalnych fotografii zawarta jest jednak nie tylko pamięć o minionych spektaklach, ale także informacja o czasie, w którym powstały, o konwencjach obrazowania i komunikowania się z odbiorcą. Może to dlatego w ostatnich latach zaobserwować można rosnące zainteresowanie tym, do tej pory pozostającym na marginesie dyskursu, gatunkiem. Coraz częściej pojawia się pytanie, czy fotografia teatralna to tylko dokumentacja, czy może jednak sztuka? Czy jest to praca autorska, skoro stanowi jedynie uwiecznienie wizji właściwych twórców? Czy gatunek ten może zyskać autonomię, czy powinien pojawiać się wyłącznie w kontekście pierwotnego dzieła? Jak daleko fotograf może posunąć się w interpretacji, aby nie zatracić istoty swojego zadania, jakim jest wierne ukazanie ducha teatru? Pokonkursowa wystawa stanowi prezentację współczesnych fotografów teatralnych i jednoznacznie dowodzi, że ich rola nie jest neutralna. Na ekspozycji obserwować możemy wyraziste osobowości posługujące się zdywersyfikowanym językiem wizualnym. Nie ulega również wątpliwości, że wiele spośród wybranych fotografii mogłoby funkcjonować w oderwaniu od spektakli, gdyż stanowią uniwersalny i silny przekaz dotyczący ogólnoludzkiego doświadczenia.

z katalogu wystawy