Sláva Daubnerová

Solo lamentoso

Sláva Daubnerová ▪ Bratislava, SK

reżyseria i wykonanie:
Sláva Daubnerová
scenografia i kostiumy:
Sláva Daubnerová
choreografia: Renata Ptačin
muzyka i reżyseria dźwięku:
Matej Gyárfáš

premiera  18 grudnia 2015

czwartek
5
października 2017
19:00
Teatr im. Adama Mickiewicza, Cieszyn
Bilety:
30, 20, 15 zł

Sláva Daubnerová to wyjątkowa postać w środkowoeuropejskim życiu teatralnym. Reżyserka, autorka, performerka i aktorka – w swoich projektach solowych zajmuje się często postaciami wybitnych kobiet, które wywarły wpływ na swoje środowisko. W swoim najnowszym przedstawieniu skupia się na historii z pozoru godnej zapomnienia.


U źródeł tego przedstawienia leżą zdarzenia prawdziwe. Pani Eva N. wydała oszczędności na zakup domu w Štúrovie przy ul. Košútovej.  Niestety, marzenia o spokojnym życiu spełzły na niczym z powodu hałaśliwego psa sąsiadów. Kiedy ani próby porozumienia się, ani oficjalne interwencje nie przyniosły rezultatu, postanowiła zagłuszyć szczekanie psa muzyką (podobno tak jej ktoś poradził w urzędzie). Była wytrwała. Codziennie, od szóstej do dwudziestej drugiej, odtwarzała ulubioną arię słynnego tenora Placida Domingo, zawsze tę samą, zawsze najgłośniej jak było można – tak, by wszyscy słyszeli, ale bez naruszania prawa. Trwało to czternaście lat, ku oburzeniu mieszkańców Štúrova, z czasem budząc zainteresowanie turystów i mediów. Banalny spór sąsiedzki zmienił się w wojnę samotnej kobiety niemal z całym miastem. Dla Daubnerovej historia „śpiewającego domu” stała się pretekstem do oryginalnego artystycznego opracowania tematu walki jednostki ze społeczeństwem.

O ile w poprzednich spektaklach (jak w „M.H.L.” prezentowanym na naszym festiwalu w 2010) projekcje wideo były swego rodzaju partnerem scenicznym artystki, w tym przedstawieniu podobną rolę pełni wielowarstwowa strona dźwiękowa spektaklu, złożona z wyznań Evy N., nagrań świadectw jej sąsiadów, fragmentów reportaży, arii Placida Dominga i zwykłej muzyki. Połączenie materiału dokumentalnego z choreografią i kompozycją światła tworzy w efekcie fascynujące widowisko z pogranicza teatru plastycznego, teatru tańca i teatru dokumentalnego.

 

Sláva Daubnerová (1980) –  absolwentka kulturoznawstwa na uniwersytecie Komenskiego i studiów doktoranckich na wydziale teatralnym VŠMU (Wyższej Szkole Sztuk Performatywnych) w Bratysławie.

Od roku 2006 tworzy monodramatyczne kompozycje z pogranicza teatru i performance'u, które przekraczają granice gatunków teatralnych dzięki użyciu nowych mediów, ruchu i dekonstrukcji tekstu. Tworzy także przedsięwzięcia w większej skali, z udziałem aktorów, tancerzy, choreografów, muzyków i artystów wizualnych. Swoje projekty firmuje marką P.A.T., stworzoną jako profesjonalna niezależna platforma dla współczesnego teatru, tańca i nowych mediów. 

W 2006 stworzyła „Cely” – swój pierwszy solowy projekt, oparty na dziennikach francuskiej rzeźbiarki Louise Bourgeois (nagroda specjalna na festiwalu Nová dráma / New drama 2007). W 2007 według „Hamletmachine” Müllera stworzyła przestrzenną instalację multimedialną. Rok później według powieści „Melancholia” Jona Fossego zrealizowała koncept sceniczny „Polylogue”. Dokumentalny monodram inspirovany życiem i twórczością reżyserki Magdy Husákovej Lokvencovej („M.H.L.”), przyniósł jej tytuł Objawienia sezonu 2010 w prestiżowej ankiecie krytyków Dosky; znalazła się wówczas wśród trójki finalistów w kategorii przedstawienie sezonu; za tę rolę została nagrodzona doroczną nagrodą słowackiego Funduszu Literackiego (Literární Fond) w dziedzinie teatru i dramatu; przedstawienie to znalazło się również wśród trzech najważniejszych wydarzeń teatralnych roku w rankingu ogłaszanym dziennika „SME”. W 2011 podczas Dionizjów Teatrologicznych została wybrana przez studentów wydziału teatralnego VŠMU najpopularniejszą artystką teatru w wieku do 33 lat. W tym roku zrealizowała przedstawienie „Iluminárium (kabinet kurióznych úkazov) / Iluminarium (gabinet osobliwości)” inspirowane zjawiskami paranormalnymi, a wspólnie z Pavlem Grausem muzyczny performance „Some Disordered Interior Geometries” według poezji Heinera Müllera i jego żony Inge. Zrealizowany w 2012 solowy performance inspirowany fotografiami Franceski Woodman „Untitled” został nagrodzony w plebiscycie Dosky jako najlepsze przedstawienie sezonu, artystka była też wówczas nominowana w kategoriach najlepsza reżyseria i najlepsza rola żeńska.W 2013 Sláva Daubnerová została laureatką nagrody artystycznej dla młodych twórców przyznawanej przez Fundację Tatra Banku.

„Solo lamentoso” jest jak na razie ostatnim solowym przedstawieniem jej autorstwa – w 2016 zdobyło nagrodę jury studenckiego na festiwalu Nová dráma / New drama.

Jej twórczość budzi żywe zainteresowanie poza granicami Słowacji, ze swoimi solowymi widowiskami występowała m.in. w USA, Rosji, Niemczech, Włoszech, Słowenii, Chorwacji, w Austrii, Czechach i na Węgrzech.

Jako autorka i reżyserka współpracuje z wieloma teatrami w Słowacji i Czechach (m.in. HaDivadlo w Brnie, Slovenské Národné Divadlo w Bratysławie, praskie Arena i Letí). Reżyseruje też przedstawienia operowe (Koszyce, Praga). 

Jako aktorka i performerka uczestniczyła w międzynarodowych projektach site specific („TransForma 2009”, Thalia Theater Halle), a także w rezydencjach artystycznych (Instytut Grotowskiego we Wrocławiu, Le Tas de Sable – Ches Panses Vertes w Amiens, Berliner Festspiele na Internationales Forum des Theatertreffens w Berlinie). Występowała w różnych teatrach słowackich i czeskich, m.in. grała w operze „Orfeo ed Euridice” wyreżyserowanej przez Mariusza Trelińskiego w Bratysławie.


Źródło: Teaser